Zwierciadło dorosłości

Poznałem Titeuf w Sposobie na dziewczyny. Nie wiele doradził jak mężczyzna mężczyźnie, ale śmiechu było wiele. Stał się jednym z moich ulubionych bohaterów komiksowych. Często wracałem do czterech pierwszych części, które ukazały się w Polsce dzięki firmie Egmont. Później wyczytałem gdzieś informacje o planach wydania kolejnej części. Nie rzuciły się jednak w oczy na regałach z komiksami. Parcia nie było więc wypadło mi to z głowy aż do ostatniej wizyty na Selkar.pl. Wczoraj dwie części i pewnie z dniem dzisiejszym pozostałe.
Nic się nie zmienił. Dalej to samo wyobrażenie o świecie i interpretacja wszystkiego dookoła na swój własny sposób. Stały w uczuciach, zakochany nieustannie w Nadii. Pełen sprzeciwu do niesprawiedliwości tego świata (jakim prawem należy oddawać zabawki biednym dzieciom?!). Psikus i figlarz, którego nierzadko dopada sprawiedliwość według zasady nie rób drugiemu itd. Jednym słowem oryginał. Godny być może nie tyle naśladowania co z pewnością waszej uwagi.
Ojcem z pod ręki którego wyszła to pocieszna postać jest niejaki Zep, szwajcarski rysownik. Mieć pomysł i umieć wcielić go w życie to jest coś. Kolejny przypadek, w którym udało się bezbłędnie.
___
Do dziś w języku polskim ukazał się:

  • Zawiłości miłości (1993, wyd. pol. 2001),
  • Sposób na dziewczyny (1994, wyd. pol. 2001),
  • To niesprawiedliwe! (1995, wyd. pol. 2002),
  • Z tylnej perspektywy (1996, wyd. pol. 2002),
  • Cześć, okrutny świecie! (1997, wyd. pol. 2007),
  • Cud narodzin (1998, wyd. pol. 2008),
  • Dajcie mi spokój! (2000, wyd. pol. 2008),
  • Prawo boiska (2002, wyd. pol. 2009),
  • Nadia wychodzi za mąż (2004, wyd. pol. 2009).

Polski wydawca: Egmont Polska Sp. z o.o., Warszawa